Twoje dziecko musi wiedzieć, że może z tobÄ… porozmawiać o wszystkim i przede wszystkim, że może ci zaufać. Pozwól, aby dziecko otworzyÅ‚o siÄ™ w czasie rozmowy z tobÄ…. Nie uda siÄ™ wychowywać dziecka nie potrafiÄ…c z nim rozmawiać. Szczera rozmowa sprawia, że ty i dziecko stajecie siÄ™ sobie jeszcze bliżsi. Niestety w wielu domach rozmowa z dzieckiem polega na rutynowych pytaniach: „Jak w szkole?”, „OdrobiÅ‚eÅ› już lekcje?” lub na rozkazach w stylu: „Idź spać!”, „PosprzÄ…taj w pokoju” itd. Efektem tego jest zamkniÄ™cie siÄ™ dziecka w sobie. Nie chce nam mówić o swoich problemach. Wtedy rodzice sÄ… zdziwieni i nie rozumiejÄ… dlaczego dziecko traktuje je jak kogoÅ› obcego.
Stosując się do pewnych wskazówek uda nam się zbudować bliższe relacje z własnym dzieckiem.
1. Naucz się słuchać.
Jeżeli dziecko przychodzi do ciebie z jakimś problemem, nie zbywaj go tym, że nie masz czasu, albo, że teraz robisz coś naprawdę ważnego. Nic nie powinno być ważniejsze od twojego dziecka! Praca czy twoje przyjemności mogą zaczekać. Skup się na tym, co chce ci powiedzieć twoja pociecha, gdyż to co dla ciebie może być drobnostką, dla niego może być ogromnym problemem.
2. Rozmawiaj spokojnie.
Zdenerwowanie i krzyk zamiast budować psują relacje między tobą a twoim dzieckiem. Pomyśl jak musi się czuć twoje dziecko, kiedy krzyczysz do niego, że ciągle robi coś źle i że niczego nie potrafi. Czuje się w tym momencie niepotrzebne i gorsze. Nie możesz atakować własnego dziecka, musisz mu spokojnie wytłumaczyć, dlaczego powinien postępować tak, a nie inaczej. Sprowokuj dziecko, by zrozumiało, że zrobiło źle i żeby wyciągnęło z tego odpowiednie wnioski na przyszłość.
3. Akceptuj swoje dziecko.
Twoje dziecko musi czuć się kochane i w pełni akceptowane przez ciebie. Musi być pewne, że pomimo jego złego zachowania, czy złej oceny w szkole i tak zawsze bardzo je kochasz i jest dla ciebie najważniejsze na świecie. Musi wiedzieć, że jego problem to również twój problem, który wspólnie rozwiążecie. Nie wyzywaj swojego dziecka i nie krytykuj, nie opowiadaj o jego kłopotach przy innych, bo może poczuć się upokorzone.
4. Pomagaj dziecku.
Pomagaj dziecku jednak nie moralizuj. Pomoc powinna polegać na na tym, żeby robić coÅ› wspólnie z dzieckiem. BÄ…dź dla niego przyjacielem nawet kiedy okaże siÄ™, że wÅ‚aÅ›nie dostaÅ‚ jedynkÄ™ z kartkówki. Prawdziwego przyjaciela poznajemy przecież w biedzie. Nie mów ciÄ…gle: „ja, gdy byÅ‚em w twoim wieku…”, czy „kiedy w koÅ„cu zmÄ…drzejesz…”. Nie sÅ‚uży to niczemu dobremu.
5. Zachęcaj do rozmowy.
Spróbuj zachęcić dziecko do rozmowy. Nie czekaj na to kiedy pierwsze do ciebie przyjdzie, bo możesz czekać w nieskończoność. To, że twoje dziecko milczy nie znaczy wcale, że nie ma żadnych kłopotów. Zacznij opowiadać o własnych problemach, kiedy byłeś w jego wieku. Dziecko powinno wiedzieć, że też nie jesteś doskonały, też zdarzyło ci się dostać złą ocenę czy zrobić coś niemądrego. Dzięki temu dziecko będzie wiedziało, że nie jesteś bez wad i może zwierzyć ci się z wszystkiego, co go dręczy.
